Um mig

Erla Hulda Halldórsdóttir, 14. ágúst 2019

Ég er dósent í sagnfræði við Sagnfræði- og heimspekideild Háskóla Íslands, með kvenna- og kynjasögu sem sérsvið.

Störf mín og rannsóknir um árabil hafa að mestu leyti snúist um sögu kvenna og kyngervis. Til að mynda var ég forstöðumaður Kvennasögusafns Íslands í fimm ár og starfaði hjá Rannsóknastofu í kvenna- og kynjafræðum í fjögur ár.

Árið 2011 varð ég doktorsritgerð í sagnfræði og kom hún út sama ár, Nútímans konur. Menntun kvenna og mótun kyngervis á Íslandi 1850-1903.

Niðurstöður rannsókna minna hafa birst í greinum og bókarköflum á Íslandi og erlendis, sjá nánar í lista yfir útgefið efni. Nokkrar greinar og kafla úr bókum má nálgast á academia.edu. Auk fræðilegs efnis hef ég birt fáeinar lausbeislaðar greinar um sögulegt efni, svo sem á vefnum Sögublogg.

Um þessar mundir vinn ég einkum að tveimur verkefnum:Annars vegar Í kjölfar kosningaréttar. Félags- og menningarsöguleg rannsókn á konum sem pólitískum gerendum 1915-2015, sem ég vinn að ásamt dr. Ragnheiði Kristjánsdóttur og dr. Þorgerði Þorvaldsdóttur. Rannsóknin er styrkt af Rannís og hefur einnig hlotið styrk frá Eddu-öndvegisneti.

Hins vegar vinn ég að því ljúka bókinni Bréf til bróður míns, sem er rannsókn á ævi og bréfaskrifum Sigríðar Pálsdóttur (1809–1871). Bókin er afrakstur rannsóknarverkefnis, nýdoktorsrannsóknar minnar, sem styrkt var af Rannís 2013-2015. Þar koma saman helstu áhugasvið mín og rannsóknaráherslur síðustu ára, þ.e. kynjasögulegt sjónarhorn, notkun persónulegra heimilda, (sagn)fræðilegar ævisögur, verðugleiki sögulegra viðfangsefna, einkum út frá sjónarhorni kyngervis, og kynjun þjóðarsagna.

Kveikja og kjarni rannsóknarinnar eru 250 sendibréf sem Sigríður skrifaði bróður sínum, Páli Pálssyni stúdent og skrifara á Stapa um ævina. Bréfin, sem varðveitt eru í viðamiklu bréfasafni Páls á Handritasafni Landsbókasafns, spanna samtals rúmlega hálfa öld, hið fyrsta skrifað í hennar nafni í desember árið 1817 þegar Sigríður var átta ára gömul en hið síðasta fáeinum vikum áður en hún lést 1871.

Markmið rannsóknarinnar er tvíþætt. Annars vegar rannsókn á heimi bréfaskipta, sjálfsmyndarsköpun í sendibréfum og mikilvægi þeirra í samskiptum og tengslaneti fjölskyldna á fyrri hluta 19. aldar. Hins vegar að skrifa ævisögu Sigríðar Pálsdóttur sem grundvölluð er á kenningum og aðferðum ævisögulegra rannsókna og sagnfræði. Sjónarhorn kyngervis er leiðarstef í báðum rannsóknarhlutum. Þegar hafa birst nokkrar greinar um rannsóknina á innlendum og erlendum vettvangi, sbr. úttefið efni.