Þegar ég hóf nám í kennslufræði var það í gegnum M.Paed. gráðu í eðlisfræði. Verkfræði- og náttúruvísindadeild hafði þá boðið þessar gráður sem voru ætlaðar fólki með bakgrunn á sviðinu sem hafði áhuga á að bæta við kennslufræði og opna á feril í menntun. Námskeiðin sem ég tók voru hins vegar öll á Menntavísindasviði og upp til hópa hin áhugaverðustu.
Það var margt lærdómsríkt í náminu en þess á meðal voru það rannsóknir í menntavísindum sem ég kynntist. Reyndar gaf ég mér ekki sérstaklega mikinn tíma til að grafa djúpt ofan í þær en ég taldi mig hafa sæmilegan skilning á inntakinu til að það nýttist við að móta heimssýn ḿína.
Það angraði mig hins vegar alltaf að vísa í rannsóknir án þess að hafa lesið mér meira til um þær svo á síðustu ári eða tveimur hef ég verið að fylla upp í þau skörð.
Það eru helst tveir þræðir sem ég hef verið að elta. Annars vegar rannsóknir á neikvæðum áhrifum einkunnagjafar, og hins vegar rannsóknir sem sýna að hefðbundin háskólakennsla (allavega í eðlisfræði) hefur afar lítil áhrif á forhugmyndir eða skilning nemenda.
The Problem with Lecturing March 5, 2014
“I am what I am not because of my education but probably in spite of it,” —Eric Mazur
“If you look at what’s happening in the introductory classes, even at the best schools, the classes only seem to be really working for about 10 percent of the students,” he says. “And I think all the evidence indicates that these 10 percent are the 10 percent of students that would learn it even without the instructor. They essentially learn it on their own.” —David Hestenes